Irreversible
Time destroys everything
|
|
بازگشت ناپذير (تغيير ناپذير) |
عنوان فارسي: |
|
2002
|
محصول سال: |
|
اکشن ،
جنايي ،
درام ،
ترسناک ،
عاشقانه ،
مهيج |
ژانر:
|
Gaspar Noé
|
به کارگرداني:
|
|
|
فيلم نامه:
|
|
|
با هنرمندي:
|
|
|
|
روایتی معکوس از نظر ترتیب وقوع زمانی، زنی زیبا به نام الکس (مونیکا بلوچی) در یک زیرگذر توسط غریبه ای مورد تجاوز وحشیانه و ضرب و شتم قرار می گیرد. دوست پسر او، مارکوس (وینسنت کسل) و معشوقه سابقش، پیر (آلبرت دوپونتل) با مطلع شدن از ماجرا، دو خلافکار را استخدام می کنند و خود به دنبال پیدا کردن و انتقام گرفتن از شخص متجاوز می افتند. اما زمان همه چیز را نابود می کند... (توسط chobin) |
خلاصه داستان: |
|
اين فيلم با نام :نيز شناخته مي شود. |
|
|
|
|
99 دقیقه
|
زمان فیلم:
|
|
|
|
|
امتياز: |
|
|
امتياز بدهید:
|
|
|
|
مفید ترین نظرات ارسال شده:
|
|
واقعا نمیدونم چی بگم . بگم متنفر شدم از فیلم ؟ بگم عاشق فیلم شدم ؟
واقعا نمی دونم شاید اویل فیلم با دیدن طرز فیلم برداری سریع می خواستم تنفرم از فیلم رو بیان کنم ولی هرچی جلو تر رفتم دیدیم نه انگار بهترین نوع فیلمبرداری برای این فیلم همین بوده و بس . یعنی این احساس سر درگمی و ترس از درون رو بهتر از این نمی شد به وجود آورد . نباید گفت این فیلم برای اینکه بخواد متفاوت عمل کنه روایت غیر خطی رو انتخاب کرده بلکه اصلا این گونه نیست . چون با پایان فیلم و رسیدن به ابتدای کار تازه می فهمیم چه فاجعه ای رخ داده و اگر این گونه فیلم نمایش داده نمی شد به هیچ عنوان نمی شد همچین احساسی رو پیدا کرد . البته باید گفت که این تدوین غیر خطی اصلا ایجاد سر در گمی نمی کرد زیرا کل روایت فیلم از عقب به جلو است که کارگردان در بعضی سکانس ها ذکاوت به خرج می داده و در حالی که بیننده منتظر است تا در سکانس بعدی لحظه قبل را مشاهده کند سنت شکنی می کند و سکانس بعدی همان توالی زمانی معمول را دارد که این خودش می تواند یک نکته ی درخشان فیلم باشد.
به نظر من نمیشه امتیازی کمتر از 10 بهش داد |
|
|
|
hawreh چهارشنبه 3 بهمن 1386 15:30 |
| |
|
بازگشت ناپذير عنوانيست كه تباهي را به خوبي مي رساند. منظورم از اين جمله اين است كه ساختار و جزييات اين فيلم فاكتور به فاكتور دست در دست هم داده اند تا روند تباه شدن را به تصوير بكشند. تباهي يك اتفاق نيست يك روند است كه شايد با اتفاقي آغاز شود كه تمام عناصر اطراف ما به اندازه ما در آن دخيل هستند. روايت تصويري داستان به نوعي يادآور فيلم شاهكار ممنتو بود. البته در هر دو مورد اقتضاي داستان روايتي بود كه نشاندهنده آشفتگي دروني و تا حدي بيروني شخصيت اصلي داستان باشد.
باز گشت ناپذير داستان تباهي يك زندگيست كه جمعي را با خود نابود ميكند. آلكس كه حامله است، ماركوس،دوستان، تنيا كه اگرچه مورد انتقام ماركوس قرار نميگيرد اما روزگار و زمان از او انتقام خواهد گرفت و حتي تماشاچي با ديدن فيلم در ميابد كه ديگر نمي تواند دنيا را همانگونه ببيند كه پيش از ديدن فيلم ميديد و براي او هم بازگشتي در كار نيست. فيلم صحنه هاي خشونت بار دلخراشي دارد كه اگرچه اندكي مصنوعي به نظر ميرسد اما از طرفي انگار تنها تماشاگر ميخواهد به خود بقبولاند كه چنين چيزي تنها در فيلمها اتفاق ميافتد نه در واقعيت. اما با اين جود تاثيرگذاري پابرجاست. فيلم را بايد ديد تا دچار حسي شد كه ديگران را در گير ميكند. |
|
|
جدید ترین نظر ارسال شده:
|
|
چنین شاهکارهایی باعث ادامه حیات سینما شده و در واقع روند تکاملش رو سرعت میبخشند.
کاری ندارم به اینکه در اولین اکران فیلم 240نفر در همان نیم ساعت اول سالن رو ترک کردند،اینکه تو نیم ساعت اول اون صدای نویز فرکانس پایین که فقط موقع سرگیجه سراغ انسان میاد،مخت رو میسوزونه،اینکه اون باشگاه همجنس بازها اونقدر مخوف از آب در اومده بود که عوامل فیلم هر ده دقیقه میرفتند بیرون تا بالا نیارند،اینکه اون سکانس تجاوزکه به نظر یک برداشت میاد دو روز! طول کشیده و بلوچی گفته سخت ترین سکانس عمرم بود،اصلا همین که توی یک فیلم صورت معصومانه مدل مشهوری مثل بلوچی له میشه! با عنوان بندی هیولا و خیره کننده اش کاری ندارم.بحث خط روایتی اش هم زبانزد خاص و عام هست. با هیچ کدوم کاری ندارم. فقط بگم که این فیلم رو به همه ی دوست داران سینما توصیه میکنم. |
|
|
|
نظرات: |
|
|
|
|
ارسال نظر: |
|
|
